fotoğraf: tezcan bahar

www.fotokritik.com

 

içim(de) bir su damlası,

suya düşen cemreyi kendine dokunan öz sanar.

suya dokunan rüzgarı kendine bâd-ı sabâ bilir.

toprağın ahvâli dokunur içime,

suyun âhı dokur özlemlerimi.

 

ey benim sîne-i hüznüm,

ey benim aşk’a nazikçe dokunuşum,

aldığım yara kadardır belki de sevdan,

sevdan kadardır sabrı içime işleyişin,

içimin nakışı olur aşk’la yazılan her yazı,

içimin rengi olur sabrın alemdeki rengi,

içimin hali olur aşk.

 

ey aşk,

artık imar eyle içimi ve dışımı!

yaşamım anlam bulsun;

anlamın süsüm olsun….

 

nokta!

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (4) Yorum yaz!

…

bilirim yâr,

 sevdaya dair ne varsa kıymetlidir alemde

sevdaya dair sessizlik dahi kıymetlidir

ama yâr,

sevdaya dair söz eyliyorum şimdilerde;

beni değerli eyle…

amin

 

-ı-

bir yolcuyum ben...

sırtımda bir hırka, elimde kurşundan bir asa

yol uzar önümde, ufuk uzaklaşır gözlerimde

duraklarda inip-binenler hep bir şeyler anlatıyorlar,

hal dilleriyle bana.

söz dilini kullananlar da hep aynı şeyden söz ediyorlar;

sevda. sevda.. sevda…

 

-ıı-

ben sevdamı geçtiğim durakta bıraktım!

ardıma bakmadan; sebep - sonuç aramadan

"sevdamın layık olduğu mekan orasıdır"

diye düşündün ve bıraktım

ve… başımı ellerimin arasına aldım;

duymak istemedim duraktakilerin sözlerini

yalnızca yağmur’u dinledim..

yalnızca yağmur’u…

yalnızca yağmur’la olmayı diledim;

çünkü ilerlemeyi diledim!

duraklarda durmamayı diledim;

bundandır ki sevdamın ardımda kalışı, durduramadı beni...

ben yağmur’la olmayı diledim;

yağmur’un toprakla vuslatını engelleyen durakta,

sevdam hatrına kalmak yakışmaz bana…

sevdam hatrına yağmur’dan vazgeçmek yakışmaz!

bana sevdama veda etmek yakışır…

 

-ııı-

yağmur… vazgeçtim, bak sevdamdan, sevdalardan, sevenlerimden /sevmelerden/…

ardıma bakmadan geldim sana

aklımı ardımda bırakmadan gelmeye çalıştım

aklımı yolunda feda ederim diye,

"aklımı acizliğimi anlama yolunda kullanırım"

diye bırakmadım ardımda…

ama yağmur,

kelamını dinlerken aklımla değil yüreğimle dinleyeceğim!

yağmur, aklım med-cezirler yaşar her durakta

aklım! ah aklım!

ardımda bıraktıklarımı yüreğime fısıldayan aklım!

ey yağmur! aklımı  emrine al

ey yağmur! yüreğimi emrine al

ey yağmur! durakta bıraktıklarımı da emrine al

bilirim yağmur, ardımdakilere vefalı olmalıyım;

huzurunda nazım makbul ise onları da emrine al,

bu niyazımdır…

 

-ıv-

yağmur, yol uzun… duraklar var önümde

insanlar inip-binerler bineğime

her şey kendi seyrinde

ben seni izlerim yağmur, bir buğulu cam ardından

arz ile vuslatını müjdeler,

ara ara burnuma gelen toprak kokusu…

yağmur, ben artık senle olmak isterim

artık bir durakta inmek isterim… son durakta!

 

-v-

beklerim yağmur!

dilime adını söz eyler beklerim..

buğulu camların aramızdan kalkmasını beklerim

…

 

-vı-

yağmur, artık yüreğimle vuslatına şahit olsun arz..

ben, ‘sen’ olayım…

yağmur, artık berekete vesile olalım ;

‘rahmet’ desinler adımıza

yokluğumuzda duaya çıksın alem…

‘can’ olalım; ‘canan’a varma yolunda olanlara….

 

nokta!

(nisan 06)

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (3) Yorum yaz!

 

su...

kabının şeklidir zahirde görünen boyutun. sana biçilmez kabından ayrı bir ebat. varlığın, kabının toplayabildiği kadar bilinir. buhar halinle bilinmezleri yaşarsın ayrı bir alemde…çağlayan olduğun vakit, arzda endamınla akar durursun; alem kabın olur.

 

ey nutfemin özü olan su…

vücudum kabın olmuş, kabımın özü olmuşsun; ayıramam seni canımdan..can evim yokluğunda, yok’lar diyarında anılır…bunun için aşk’a adınla medhiyeler okurum, - aşk’ı yaşarım ümidiyle- aşk’tan ayrı düşerim korkusuyla avuçlarımı açarım rahmet’e..düşen her damlaya yüreğimi arz eylemeyi dilerim; cömert’in tecellisi yüreğime hayat versin diye….

 

su…

bilirim, anasır-ı erbâm  terbiye edildiği vakit, semaya duracağız alemle birlikte…

su…

durmak yakışmaz sana; bulanırsın durağanlıkta…bulunmaz olurum o an, kendi kuyumda.

su…

durmak yakışmaz sana; aşk durağanlık değildir çünkü.

 

yüreğim,

 suya kab olursak arınacağız bilir misin? Aşk’a kab olursak; adımız aşk’la anılacak. aşk’ın vasfına bürüneceğiz; aşk bizim vasfımızda akacak…

yüreğim, omuzlarına aşk’ın ağırlığını al..

bir cesaret; ayaklarına güç veren “var”

o’na güven; mahsûn olmayacağız…

/ ben demiyorum; öyle der aşk’ı hal edinebilenler…/

 

nokta!

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

 

ey aşk’ı fısıldadığına inandığım rüzgâr;

ey ‘hû’ları sesler arasından aşk’ı fısıldayan rüzgâr,

ismini sesine zikir yaptığın yâr lisanındaki müjdeyi anlattı yüreğime; sustum…susup, teslimiyetini dinledim; susup, sesindeki çığlıkları dinledim; ‘rahmet’i müjdeleyen lisanına ermek için sustum…su’yu anlatan yanını keşfederim umuduyla!

 

su…

ey kupkuru yüreğime can olan; cânân sana mehdiye okurken bana söz eylemek düşmez bilirim, ama sözlerimin şahitliği var! aşk’a dokunmazsa aleyhime söz eyler…

su…

ey yüreğimi, can’a muhatap bilerek kendine arz bilen, arş’ın izzeti, adı aşk’la birlikte anılan, özüm…öz-lüğüm…

su, özümsemeli artık aşkı bilirim; her şey devrini tamamlarken senin devrini bozmak afet olarak yeter bana. senin yolunu güzel’den ayrı çizmek, yeter zulüm olarak bana.

ah…ah ellerim …

zulüm yakışmaz ellerime bilirim…

 

yüreğim,

hadi susuzluğunla dilini damağına vur da hafîden bir lisanla dileyelim onu,

su..

su..

o’nun katında aşk’ı isteyişimizin adıdır bu, bilir misin..

hadi yüreğim, can’ı daha candan istemeye talip olalım..

bekleyelim, bıkmayalım istemekten;

elbet her va’d gerçek olacak…

 

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!