/tufanın vakti yakındır; ittate, aşk’a kılıç çektiler.

tufanın vakti yakındır; gemimiz bitmek üzere…/

/derûnumda fırtınalar eser, denizimde dalgalar

inceldiği yerden kopacak kıyıya bağlandığım halat,

can dilenecek belki de dilim; duaya dokunacak yine..

bekleyeceğim suların çekilişini,

sabırla,

niyazla…/

 beni  gözlerinin derinliğinde okşa yâr,

tufan geldiği vakit;  cûdi yolunda.

 beni  gözlerinin derinliğinde okşa yâr,

tufanım olma, kırgınlıklarım tazelendiği vakit gecede,

yüreğimin parçalarını toplayalım birlikte,

can evimi imar edelim, cânân’ı bekleyelim.

an’ı yakalayan her fırtına derûnumdaki denizi bulandırır,

endişenin eşiğinde aşk’a ürkek bakışlar yollarım ben,

aşk’a okuduğum medhiyelerin satırları arasında boğulurum,

kaybettiğim incileri ararım içimdeki denizde,

beni yanıltma yar;

beni  gözlerinin derinliğinde okşa…

/bilirim, her tûfan itaatkâr bir neslin,

vefâlı imanların nefesidir.

tûfan, aşk’ın evveli…/

f....'ye vefâyla….

nokta!