Tut yüreğimin ellerinden
Tutukla beni rabbim, Umuttan boşanıp boynumu büktüğüm yerdeyim Kekremsi tatlar duyarım zihnimin sokaklarında Küllenmiş sancıları hala çekerim dimağımda. Acının beşiğinden kucaklarım şefkati, Eylülün ayazına rağmen bağrım ateşler yanar, Aşka dair, kelama dair, sükûta dair… Tutukla beni rabbim, Avuçlarımdaki nedamet tohumlarını saçmadan yüreğime, Kaçtığım her yönü sana getir, Adımlarıma rağmen durayım katında. Yorgun bakışların mezarı şimdi alın yazım Metruk sevdaların toprağından beslenirken canım, Tutukla beni rabbim; tek sana olsun esaretim. Tutukla beni rabbim, Can korkusu sarmışken zamanı, Koyup gideyim avucuma sığdırdığım hayatı. Vurgun yediğim ana ithafen öleyim yeniden, Söylemeden aşk’ın sırrını, Anlatamadan acının sabra dokunan tarafını. Tutukla beni rabbim Mahşer kadar yalnızlık kokarken içim Yas tutsun ardımdan pervaneler. A’rafın suskun yolcuları sürsün ayak izlerimi Dualar dokunsun nefesime bir bir. Tut ve kaldır beni rabbim, Ayaklarımın sürçtüğü o vakti sileyim zihnimden Sehven acının önünde diz çökmüşüm. Tut ve kaldır beni rabbim, Artık huzurunda kalayım Kaygan zeminlere rağmen şöyle dimdik. Yardımınla, yâr’lığınla…. nokta! 
