kayboldum sokağımda dostum,

avcumdan bir bir kayıp gidenlerin ardından giderken.

kayıp gidenler…

ardından bakakaldıklarım….

dostum, gün de kayıp gidiyor avcumdan aslında, her geçen gün hayatımdan kayıp gidiyor. oysa daha hayallerim var benim;  dost olmayı dilediğim yürekler var. almak istediğim meryemî soluklar var, ibrahimvarî dualarım var, yeni bir nesle dair…

dostum, batan güneşin ardından  doğan güne soluksuz başlamak nedir bilir misin? aleme bir başka sûrette gelmek demek, bir başka vasıfla…birilerinin hüznünde solumaktır hayatı, birilerinin elinde yürümektir arzda. ve geç kalınmıştır artık! bedenin bürünmüştür sessizliğe, sensizliğe. ruh’un ulaşmıştır ötelere, özlediğine. etrafta bir sükût…ve gözyaşları…senin dilediğin gibidir ortalık; kalabalık ki mahşer kadar.

dostum, bilir misin aldığın soluğu vermediğin alemde adın nasıl anılır artık?

bilir misin, bu gözyaşları seni kurtarır mı artık?

….

heyhat!

ayrılık zor imiş dostum…

vardan, yârdan, sana ihtiyacı olan cân’dan…

….

bakıp kalıyorum dostum, avcumdan kayıp gidenlerin ardından. avcumu iyice sıksam -gidişlerini engelleme hayaliyle-; avuçlarım kanıyor mukadderata karşı geldiğim için. avuçlarımı açsam keder doluyor ahiri ayrılık olan hal için.

dostum, bana gidenlerin ardından gitmemeyi öğret!

kalabilmeyi öyle başı dimdik, ayakta; sabırla, şükürle, aşk’la..

bana ağlamamayı öğret; boğazımda bir düğümle yaşarken direnmeyi öğret. hıçkırıklarıma yaslanacak omuz ol. kayıp gidenler, başka surette geldiği vakit, bana dönüşün müjdesini sen ver.

dostluğumuz hatrına, yanımda ol; yandığım vakit içime su serpen ol!

nokta!

Mart/2008

Kalıcı Bağlantı Yorum (4) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

4 yorum yazılmıştır

Insan gidenlerin ardindan kalakaliyor, gelenlerin de onunde buluyor kendini. Ne gideni durdurabiliyor, ne de gelene engel olabiliyor.

Ne garip sey. Giden gitmesin diye agladim, gelen de gelmesin diye aglastim. Giden gitti, gelen geldi.

Sonunda Allah ve Resulu konustu ben sustum. Hem gidende hem gelende onlarin emrine uydum.

Zaten en basindan herkes demiyormuydu hersey Allah'tan diye, bosuna kurek cekmisim hep.

Simdi deryada bir kopuk oldum.

Allah ve Resulu'nun verdiginden razi oldum. Sonra onlarin sev dedigini sever oldum. Sonra onlarin sevdigini sever oldum. Aslinda ben yapmadim butun bunlari. Bunlari yapanin da ben olmadigimi anladim. Hepsi Cenab-i Hakkin lutfu ihsani. Bilmedigim taraflardan, bilmedigim seyler. Aramadigim yerden gelen hazine. Hizir AS'i onardigi duvar altindan hazineyi birgun gelip cikaranlar o kissayi ne bilsinlerdi. Megerse Cenab-i Allah Hizir AS gibiymis, ben Musa AS gibi.

Resulullah'a ve Hak dostlarina selam olsun.

Düzenleyen eslemnokta gün: May 5, 2008 saat: 12:55

Bağlantı »

sağolasın cân!
vefandan daha ziyade rabbim sevsin seni...
gidenlerin ardından, hayrını idrak edebilmeyi nasip etsin bize; dilimizin kıyısına isyan dokunmasın hiç..
dua ile
aşk ile...
vefa ile..
nokta!

Bağlantı »

"Ne ki senden alınmıştır, o senin hayrınadır.
Senin Allah'tan istediğin şeylerin en hayırlısı,
O'nun senden istediğidir..."
<Ya Rab bize 'Sıddık' olmayı öğret!>
Fi Emanillah!

Bağlantı »

"...Sesime ses de vermiyorsun.. Esrik mi esrik bir yelkenliydim gönül suyunda. Bir med-cezir , bir fırtına alabora oldum.
"Gidiyorsun, beni bana bırakıp"
Öyle mi? "

Düzenleyen eslemnokta gün: March 31, 2008 saat: 15:44

Bağlantı »