Aşkın acıyla neredeyse özdeş tutulduğu, acının da çoğu zaman hüsranlı aşklarla yoğurulduğu bir öyküler kitabı Garip. Yazar Sadık Yalsızuçanlar, yazısını insanın aşki altüst oluşlarına adamış sanki.
http://www.sadikyalsizucanlar.net/turkce/yariyolkarsila/nededilerek/garip_yazilar.html

 

..............

Hissettirmeden ruhuma sızarken sana yaşattığım acıları düşünüyordum. İnsan ancak kendi gönlüne sefer edebilirmiş ya, sen de benden kendine kaçmış, içini bir gurbet yapmıştın. Sana bakınca o gurbetin kuytularını gördüm. İçinde ne çok ıssız yerler vardı. Yüksek tavanlı ve sonu gelmez bir mağara gibiydi için. Girince sessizlik...kimsesizlik...gariplik...dayanılmaz bir belirsizlik...boşluk...

....................

 

Hep böyle kal e mi. Yanımda ol. Beni bırakma nolur. Seni bırakmayacağım söz. Beni terk etme. Sensiz yaşayamam. Şiişşşşt...suss lütfen...biraz sessizlik. Gözbebeklerine bakıyorum, senden başka bir şey yok artık, her şey sensin. Hepimiz sendeniz. Sen nursun, keşifsin sen. Seni keşfediyorum, sana baktıkça bir yönünü açıyorsun bana.
Bakıyor, bir gülünü deriyorum. Bakıyor, bir kokunu alıyorum. Bakıyor, bir sesini duyuyorum. Bakıyor, bir sözünü görüyorum.
Bir acın diniyor. Bir yaran iyileşiyor.

.....

gezgin ve 'cam ve elmas'tan sonra bir güzel öykü kitabi daha...

nokta!

 

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

 

Tane Can

Bir kum tanesiyim ama
Çölün derdini taşıyorum
Rüzgâr,
Her sabah ayrı bir şarkıyla geliyor
Atım vefadadır,
Hiç kımıldamıyor
Ben varım rüzgârla harab
Ben varım çöl yerinde kalıyor

Sevgilim
Gücümü ölçme benim

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

 

boğuk bir bakışın oluyor senin

bir girdap derinliğinde kayboluyor gibiyim

yok gibi yaşamak bu, kalkıp kurtulmak gibi kalabalıktan

durma bana türkü söyle anadolu olsun

susuz dudak gibi çatlak olsun

karanfil gibi olsun kara çiçek gibi solgun yüzün

durmadan akıyor kalbim ayaklarına bana karanlık bakma

ağıyorum bir karanlık karayel saçlarına

çekme ülkemden nar yangını gözlerini

beni bu kentten kurtar beni yalnız koy git

arıyorum arıyorum o ilk çağ ırmaklarında sedef ellerini

 

susmam seni ürkütmesin içimde çağlar var bilmelisin

katı bir yalnızlık bu bilmelisin

kaçmam kendimi bulmam ben senden yoksunum iyi bilmelisin.

 

şu yalnızlık çıkmazında önümde niye sen varsın

niye herşey bir anda kayıyor sen kayıyorsun

kalbim niçin bu kadar yabancı sen niye yoksun

bir sam yüklü geceleri içimden atamıyorum

niye bunları bir anda unutamıyorum

 

        hadi tut elimden gök  gibi,

                                 ölü kadar yalnızım….

 

erdem beyazıt

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

 

 

...
çünkü ben o gece senin dışındaki her şeyi terk edeceğim.
o zaman kendimle konuşabileceğim.
senden bir cevap gelecek.
sınırlarımdan taşacağım,yüklerimi bırakacağım.
"buyur rabbim!. diyeceğim,"buyruğuna hazırım!"
ihrama gireceğim.

çevrende dönmeye başlayacağım.
seni tavaf edeceğim.
birliğinde tavaf edeceğim.

bayındır evin beni ziyaret edecek.
kıblen beni anacak.
melekler beni sena edecek.

senin sarayının içinde bulunduğu ışık göreceğim.
saraya geleceğim.
içeri girince benden bir şey kalmayacak.

cam ve elmas / sadık yalsızuçanlar

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!