dal rüzgârı affetse de

kırılmıştır bir kere…

….

/sokuldum heybendeki aşk’ın bağrına,

içimin cılız sesini dinleyerek,kırılgan bir edayla

mahsunca,

nazla..

içimin cılız sesine ithafla…/

 

ey içimin cılız sesi,

ne de yabancıyım şimdi sana,ne de zalim

vefâsız…

vasıfsızım artık indinde.

dokunuşum yaralar mı seni,

oysa sana ruh üfleyen râfî, bana nezaketle dokunur,

benim mahcûbiyetim o’nun için tevbedir.

benim sedasızca sokuluşum dua…

 

ey içimin cılız sesi,

eteklerimde dünyanın nefesi,

sana yük olur söze dokunsa dilim, elim işe dokunsa

sana ağır gelir sevdalarım, telaşlarım,

ufkunda bir okyanus yakamozu, uzaklığında yâr kokusu

sevdanın kıyısız denizindedir can’ın,

ruhun lisanındadır kelamın..

 

ey içimin cılız sesi,

artık duyayım sesini; sessiz çığlıklarını

susma..

bilirim kırgınlığındandır sesine taktığın prangalar,

sitemin dağlar kadar,

sitemin aşk kadar..

vefâyı bilişin kadardır kırgınlığın,

vefayı benden dileyişin kadar…

nokta!

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (7) Yorum yaz!

ey ölüm yüzlü sevgili,

içimdeki kuşun şefkatine ihtiyacı var…

….

 

 

ey ölüm yüzlü sevgili,

içimden kanat sesi geliyor; çırpınışı yüreğimi yaralıyor

tuz bastığım yaraları var içimin,

her gün acılarını azdırdığım.

 sabrın dilencisi olan dilimin sükuneti  kayda değsin indinde.

 

ey ölüm yüzlü sevgili,

sıvazla sırtımı müheymin vasfınla,

ayağım takıldığı vakit sığ denizlerde boğulurum,

aşkın dalgalarında,

sıvazla aklımı ihsanınla, ikramınla…

 

ey ölüm yüzlü sevgili,

donuk bakışlarım seni üzmesin, buğulu gözlerim

isyan dokunmasın dilimin kıyısına, zehrolmasın aşk

aşk’a mehdiye okuyan dilim, acının zerresinde erimesin

ah etmem semaya karşı,

ah etmem geceye, gün’e gayrı,

yeter ki ellerim avuçlarında olsun,

yüreğim dua omzunda…

 

ey ölüm yüzlü sevgili,

bırakma beni; üşür yüreğim, çırpınır içim

bırakma beni; ölüm kadar yakın ol bana,

bir nefes kadar yakın…

nokta!

mart 2008

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

/az sonra dalga gelecek,

silinecek bu yazı…

yokluğa bürünen her şey gibi…/

 

 

susmuş gemilerin çekildiği sakin limanlardan biriyim,

vakit gece….

içimde fırtınalar kopar, suretimde sükunet var.

ey üzerime çöreklenen yalnızlık, konuş benimle

ey kırgınlığıma şahit gece,

dua dua dokuyayım seni -beklerken şafağı-.

ey rahmetinin kuytusuna saklandığım yar,

teselli  ver, şefkatinle dokun yüreğime,

mevsim-i sükut olsun hayatım ama

susmak yakışsın bana, vesile olsun duaya.

beklemek yakmasın içimi bu kadar.

 

susmuş gemilerin çekildiği sakin limanlardan biriyim,

vakit şafak….

az sonra yakamozlar raksedecek gönül denizimde,

az sonra gün ağaracak,

az sonra telaşım başlayacak,

herkes uyanacak uykusundan,

herkes ölüm yalnızlığına bürünecek yeniden,

kimse fark etmeyecek ölümü,

kimse bilmeyecek yavaşça öldüğünü

ve kimse ağlamayacak ölenlerin ardından,

sessizce,

duayla….

nokta!

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

 

en asude tarafımızla yaşıyoruz hayatı,

en tembel halimizle yarışıyoruz geçen zamanla,

ardında kaldıklarımızın altında kalıyor yüreğimiz,

altta kalan umudumuz oluyor; altta kalan huzurumuz…

hep yorgun uyanıyoruz gecenin ahirinde;

hep yorgun düşüyor bedenimiz düşlerimizin sahilinde.

heyhat! ey hayat!

bize midir kırgınlığın,

bilmem ki biz mi kırılmıştık  yoksa sana geçen günün birinde.

 

en asi tarafımızla yaşıyoruz belki de hayatı,

derinlerden gelen çağrılara isyanla,

yüreğimizin sessizliğindeki lisana kulağımızı tıkayarak,

gözlerimizin emeğini içimize akıtarak…

en asi tarafımızla çırpınıyoruz belki de…

 

en sabırlı tarafımızla nazar ediyoruz ötelere,

aslında özlemler besleniyor bir tarafımızda;

özlemlerimiz hatrına seviyoruz bastığımız arzı,

sevebiliyoruz günün hüzünle kaplı tarafını,

gecenin derinliğini…

 

/aslında bir tarafımız hayran bu hayata;

hayattaki  HAY’a;

bundandır  ki severiz halimizi…./

 

nokta!

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (3) Yorum yaz!

 

yüreğimi bayrama hazırlıyorum;

ellerimle sarıyorum aldığı yaraları,

ellerim ki kendi açtığı yaraları sararken utanıyor…

sözlerimle umut va’dediyorum;

verilen yalancı sözlere inat…

sıcak bir kucağı  özlüyorum;

gecenin soğuğu tenime dokununca

bağrım diken oluyor yüreğime.

 

yüreğime ‘bayram’ diyorum sessizce,

kırgın bir nazarın muhatabı oluyorum,

susuyorum…

…..

nazarından okuyorum;

‘yakışmadığım bir alemin çocuğuyum ben,

bundandır ki yakışmıyor bayramın sevinci bana,

yakışmıyor içten bir tebessüm simama,

ve yakışmıyor sevmek bana, sevilmek bana…’ diyor

 

ve sükut….

yüreğim, yakıştığın alem seni özlesin…

amin

….

nokta!

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (3) Yorum yaz!