ve...sessizlik...
ve…. sessizlik… bir ömür boyu dilediğimiz bu mu acep? bir ömür’den dilenen bu mu? dileyen kimdir zâhirde; ben miyim? bu kafası yüreğinden karışık kız! Nokta! 
zavallı yüreğim, sana nasıl kıydım ki ben?
bilmem ki hangi sözümün esiriyim şimdi,
zindanımı hangi kalemin karasına bürüdüm,
hangi fırça darbemle tuâlime resmettim hüznü
ağlasam kim tutar ellerimden.
tutsam uzakların ellerinden
kim okur Fatihâmı ardımdan…
d/üşüyorum sevgili*,
huzuru ararken kendi içimde.
yoruluyorum sevgili,
kıydığım yüreğimin katrelerinde adımlarken,
kendimi affetirmek için çabalarken…
nokta!
*ifade sümeyye ş.akkök’e aittir
http://my.opera.com/sumeyyeakkok/blog/?startidx=14
bir kırgınlık sonrası veda!
bazı sitelerde benim yazılarım kaynak bildirilmeden eklenmiş. ben bir fotoğraf bile yayınlarken kaynak bildirmaya çalışıyorum oysa. kaldı ki yazıyı kaynaksız yayınlamak emeğe saygısızlıktır. emeğe saygının olmadığı yerde bir şeyleri paylaşmanın da bir mantığı olmayacağını düşünüyorum özellikle www.gulzara.net ‘ teki yazılarımı görünce şaşırdım doğrusu. edebiyat portalında bunları görmek çok üzücü…
bu sitedeki yazıların (kaynak bildirdiklerim haric) hepsi kendime aittir.
emeğe saygının olmadığı ortamda kelamın değeri bilinmez…ve…sükût olmalı sanırım sonsuza kadar…
nokta!
ve...sükût...
fotoğraf: suspus...
ve…sükût!
her gelen gece duama burak olur.
kırgınlıklarım tazelense de sözün sükutla buluştuğu yerde,
beni gözlerinin derinliğinde okşa yar,
sokulduğu vakit hüzün sol yanıma,
şefkatin dokunsun yüreğime,
vefan yüreğime aşk'ı dokusun….
nokta!
f….’ye vefayla….
fotoğrafın ait olduğu kitap ile ilgli bir not: http://suspusunnotlari.blogcu.com/12476751/
çok borçlandım kendime
çok borçlandım kendime,
fani alemin telaşlarıyla ömrümden günlerimi çalarım.
huzurumun dilencisiyim,
içimin soluklarını dinlerim gecenin sessizliğinde.
çok borçlandım kendime,
duyuyorum şikayetlerini yüreğimin,
duyuyorum içimin cılız sesini, fısıltılarını.
ve duyuyor rabbim niyazımı;
beni sadık kıl borcuma, vefama,yüreğime…
amin
nokta!
mayıs 08
« Önceki ::