en güzel duygularımızı attık tavan aramıza; benliğimizi kemiren tüm kötü duygularımız ise onların üzerindeki tozlar...ne garib, her dem ‘güzel’ ile ‘çirkin’ yan yana..ama her güzel’e teğet geçen çirkinlikler, onu  değerli kılıyor..

 

mekanı imar eden, mekanın müdavimleridir, değerli kılan ise mekandaki güzel’in galibiyetidir, her dem, her yerde bir savaş mevcut; ahsen ile esfel’in savaşı. ahsen’in beslendiği yerde kurulan medeniyetin meyveleri dillerde unutulmaz tatlar bırakırken, esfel’den beslenen her şey ağızlarda bir buruk tat bırakıp gidiyor.

 

tavan aramız; arafta kalışlarımıza şahit!

 

güzelleri atmışız oralara / mekan kıymetlenir belki ama/ beslenemiyor, beslenmesi gerektiği kadar. içimizde beslenmesi gerekenleri, uzağımıza atan dalgaları suçlarız her gece. yüreğimiz burkulur her güzel’i atmak için yolumuz oraya düştüğünde .

 

bir gün mutlaka güzel, -mekanında- galib olacak; güzel’den beslendiği için...

nokta!

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır