çocukların oyununa katıldım bugün,

oynadıkları sokağın adını öğrettim onlara,

"düş sokağı" ,

sonra düştükleri vakit,

ellerinden tutacak olan'dan bahsettim,

onları çok seven bir-inin varlığını fısıldadım yüreklerine...

 

sonra baktım ki gözlerine,

“umut" vardı

ve...

yüreğim, yüreklerinde kaldı....

……

 

üzgünüm yüreğim,

ben oynamayı unutmuşum,

düşlerle mutlu olmayı unutmuşum,

küçük şeylerden mutlu olmayı unutmuşum,

senin üzerine elimi koyup umudumu beslemeyi unutmuşum,

ayak uyduramadım…

 

üzgünüm yüreğim,

sana büyüdüğünü hatırlatmak düştü bugün bana…

 

nokta!

 

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır

Yazan:senfoni | Tarih: 2007-03-26 00:41:19
Konu: senfoniden

olsun yüreğim...
bu yazıda en çok bir çocuk yüreği gördüm...
yetmez mi...
hala çocuğuz biz...
bu yeter..
evet
gerçekten...
:)

Bağlantı »